به سوی برادوی نویسنده: نیل سایمونمترجم: وحید عمرانی تهران - نشر افراز - چاپ ۱ - ۱۴۰۲تعداد صفحات: ۱۵۶اغلب آثار دراماتیک سایمون کمدی هستند و عمده شهرت او نیز در جهان نمایش بر اساس همین کمدیxad نویسیxad هاست، اما در«به سوی برادوی» مشخصهxad های بارزی از تراژدی مدرن را نیز مشاهده میxad کنیم که با کمدی ترکیب شده، دوشادوش آن حرکت میxad کند و از این لحاظ می xadتوان شاهد وجههxad ها و ابعاد جدیدی از سبک درام xadنویسی او در فضای این اثر بود. سایمون در این نمایشنامه به قول خودش یک موقعیت غمگین را شوخxad طبعانه روایت کرده است. «به سوی برادوی» نمایشنامهxad ای نیمه اتوبیوگرافیک و آخرین فصل از «سه گانۀ یوجین» پس از «خاطرات ساحل برایتون» و «بیلوکسی بلوز» است که هنوز هیچxadکدام به زبان فارسی ترجمه نشدهxad اند. این نمایشنامه در سال ۱۹۸۷ فینالیست جایزۀ پولیتزر شد و در همین سال نامزد بهترین نمایشنامه برای دو جایزۀ معتبر تونی و درامادسک گردید. سایمون در این نمایشنامه که آن را به پدر، مادر و برادرش؛ دنی تقدیم کرده تقریباً روایتگر بخشی از زندگی شخصی خود بوده است. شخصیت «استن» برداشتی است از برادر بزرگxadترش و «یوجین»؛ برادر کوچکxadتر نیز خود اوست که با ویژگیxad های منحصر به فردش این شخصیت را شکل داده و میxad پروراند.سطرهایی از کتاب:بن: آسایش منو خوشحال نمیxadکنه. من به جایی نیاز ندارم که دوازده ماه سالو گرم باشه. از آوریل تا اکتبرو فقط خدا خواسته که خورشید گرمی داشته باشیم. بیشتر خواستن، جنایت علیه کساییه که اون طرف به دنیا اومدن. کتاب تروتسکیxadتو بخون.بلانش: سیاسیش نکن، بابا. این سیاسی نیست.بن: همه چیز سیاسیه. سوپ توی ظرف من سیاسیه. نون توی بشقابم سیاسیه. اون کتلت توی آشپزخونه سیاسیه. اون پالتوی چهار هزار دلاری پشت سرتم سیاسیه. [بر

زبان زنده نویسنده: منوچهر انور تهران - نشر کارنامه - چاپ ۳ - ۱۴۰۱تعداد صفحات: ۳۵۸حاصل دانش و تجارب نیم قرن منوچهر انور؛ نویسنده، مترجم، محقق و ویراستار ادبی در کتاب «زبان زنده» جلوه نموده است. در این کتاب چند و چون نثر فارسی از دوران قاجار تا به زمان حاضر به طور اخص بررسی می شود و در این میان گاه به تاریخ های دورتری تا قرون ششم و پنجم نیز ارجاعاتی صورت می گیرد. در هر بخش از گفتار، نمونه هایی عینی از متون گذشته در کتاب آورده شده و تجزیه و تحلیل می شود. انور در این کتاب زنده بودن زبان فارسی را منوط به ارتباطی متعادل بین زبان گفتاری یا شکسته و عامیانه با لفظ قلم می داند و برای اثبات این مدعا نمونه های جالبی از دوران معاصر را نیز بر می شمارد که قابل توجه است. کتابی بسیار سودمند و دانش بنیان دربارۀ زبان فارسی به طور کل و نثر فارسی به صورت ویژه است که مطالعۀ آن در درجۀ اول برای تحصیل کردگان رشتۀ ادبیات، مترجمان، نویسندگان و متخصصان زبان فارسی و به طور عام برای تمامی علاقمندان به زبان فارسی بسیار شیرین و مثمر خواهد بود.سطرهایی از کتاب:آیا زبان و شعر امروز ما در قیاس با ادب و شعر دیروزمان، نیمه جان نیست؟ و نیمی از این نیمجانی، حاصل جدایی زبان و زندگی نیست؟ آیا نبودن پیوند میان زبان گفت و شنود که زبان طبیعی انسان است و آنچه در کتاب ها و نوشته ها می آید اساساً لفظ قلم و مآلاً زبان شعر و ادب را نیمجان نمی سازد و آن را از زندگی دور نمی کند؟ دوری شعر و ادب از عادیات زندگی همیشه به عزلت و بیگانگی آن انجامیده است. پس بجاست که این جدایی از میان برخیزد و در ذهن پارسی زبانان، میان آنچه می گویند و آنچه که می نویسند ، پیوندی طبیعی پدید آید.